Zwaaikom
Auteur: Natuurpunt Maldegem-Knesselare
Meer informatie
Kanaal

Museum van Deinze en de Leiestreek
Het museum van Deinze en de Leiestreek toont het meest volledige overzicht van de beroemde Leiekunst van circa 1875 tot vandaag. Zoals bij de oprichting de bedoeling was, toont de collectie enkel werken die gemaakt werden door kunstenaars die gewoond en/ of gewerkt hebben in de streek rond de Leie. De uitgebreide collectie laat je kennismaken met werk van de vele bekende kunstenaars die langs de Leieoevers inspiratie vonden zoals Emile Claus, George Minne, Albijn Van den Abeele, Albert Servaes, Constant Permeke, Frits Van den Berghe, Gustave van de Woestyne, Leon en Gustave De Smet, Hubert Malfait, Roger Raveel en Raoul De Keyser. Naast deze belangrijke kunsthistorische collectie, wordt de bezoeker ook teruggevoerd naar de volkscultuur van de Leiestreek. Allerhande voorwerpen illustreren het volkskundige, archeologische en industriële verleden van Deinze en de omliggende regio. Het Museum van Deinze en de Leiestreek spaart geen moeite om een bezoek kindvriendelijk te houden. Zo worden er actieve rondleidingen georganiseerd met educatieve vragenlijsten of creatieve rondleidingen die aangepast worden aan bepaalde interesses of thema's. Kinderen kunnen een kijkje nemen achter de schermen en maken kennis met het reilen en zeilen in een museum. Ook kunnen ze zelf een kunstwerkje maken in hun eigen ruimte De Kinderstreek Eenblikvanger in het museum is het 'Portret van mevrouw Claus met bruidskleed', geschilderd door haar echtgenoot Emile Claus. Het klein, intimistisch portret vertoont een sober kleurgebruik waarin de grijs- en beigetinten overheersen. Toch is het luminisme waardoor Emile Claus zo bekend geworden is, reeds in dit realistische werkje aanwezig. Het licht laat de rijke stof waaruit het kleed vervaardigd is, opglanzen en doet de ogen van de kersverse echtgenote stralen. Toegangsprijzen 2009 gratis: -6 jaar, scholen Groot Deinze, ICOM, VMV, pers ? 1,25: 6-16 jaar; scholen ? 2,75: volwassenen ? 1,75: reductiehouders: +3-pas; CJP-pas, museumkaart, studenten, mindervaliden ? 1,75: groepen van minimum 15 personen ? 65: rondleiding met gids (NL, FR, ENG) Extra informatie: -Educatief programma -Kindvriendelijk
Auteur: Vl. Toeristisch bezienswaardigheden
Meer informatie
Cultuur

Roger Raveelmuseum
Het Roger Raveelmuseum werd in 1999 door de Stichting Roger Raveel geopend om een zo groot mogelijke uitstraling te geven aan het oeuvre van kunstenaar Roger Raveel.
Auteur: Vl. Toeristisch bezienswaardigheden
Meer informatie
Museum

Olsene Kasteel
Olsene heeft in de geschiedenisboeken de reputatie een 'heksendorp' te zijn. In zijn boek 'Het gevecht met de Duivel: heksen in Vlaanderen' (1999) vermeldt Fernand Vanhemelryck Olsene zelfs een twaalftal keer in verband met heksenprocessen. Er wordt zelfs gesproken over een heksensabbat in de jaren 1660 in Olsene. De heksen hielden hun diabolische danspartijen en vergaderingen op de 'toveressencnock' (de tovenaressenhoek) aan de weg Gent-Kortrijk. Rond 1660 werden in Olsene heksenprocessen gevoerd en mensen ter dood gebracht op de brandstapel. In afwachting werden zij gevangen gezet op het neerhof van het Hof Ter Wallen, het huidige kasteel van Olsene, dat teruggaat tot einde 11e eeuw. De bossen of bosjes tussen Olsene Grot en de huidige nieuwe Leie werden vroeger ook wel de 'heksenbossen' genoemd.
Auteur: Dromos
Kasteel

Onze-Lieve-Vrouwekerk
Oudste vermelding van een kerk te Deinze volgens A. Cassiman, van 840: schenking van een kerk door Lodewijk de Vrome aan de bisschop van Doornik. Vermoedelijk verwoesting door de Noormannen en heropbouw circa 1000 vermits bronnen vermelden dat Poppo, de latere abt van Stavelot, geboren te Deinze in 978, bij zijn terugkeer uit het Heilig Land relieken schonk aan de kerk. Volgens Monseigneur Maere vermoedelijk na 1150 bouw van een nieuw stenen bedehuis in Romaanse stijl (zie nog bestaande elementen in het transept van de huidige kerk). In de loop van de 14de eeuw, waarschijnlijk na de brand van 1327, heropbouw van de kerk in Scheldegotiek. Nieuwe stadsbranden in 1381 en 1382 met vermoedelijke vernieling van het koor en heropbouw en vergroting ervan (eind 14de eeuw). Ondanks herhaaldelijke verwoestingen in de 16de eeuw (beeldenstorm en Calvinistisch bewind), 17de en 18de eeuw en recentere oorlogen is deze 14de-eeuwse gotische kerk tot ons gekomen. Begin 17de eeuw, alleen koor en kruisbeuk gebruikt. Voor herstelling van het schip, door koning Filips IV toegestaan een contributie te heffen in 1637. Herstelde kerk in 1643 gewijd door bisschop Triest. Zuidelijke zijbeuk heropgebouwd in baksteen en midden- en zijbeuken onder één dak gebracht. Grondige herstellingen in oorspronkelijke toestand, van 1862 tot 1906 onder leiding van architect Auguste Van Assche. Nieuwe schade aan de toren in 1918, hersteld onder leiding van architect Amandus Robert Janssens in 1926. Recente restauraties door architect Eugène De Witte en Marc Verstraeten. Vlak bij de Leie, op de linker buitenbochtoever ingeplante geoosterde kerk met westgevel uitziend op de Markt en aanvankelijk met omringend ommuurd kerkhof. De plattegrond toont een basilicale aanleg met kruisingstoren op vierkante aanzet, schip eindigend op twee achtzijdige geveltorentjes en twee zijbeuken van vijf traveeën, niet uitspringende transepten van één travee met rechte sluiting en koor van drie rechte travee en vijfzijdige sluiting. Nieuwe sacristie achter zuidelijk transept. Uitwendig volledig opgetrokken uit Doornikse steen in groot regelmatig verband met verwerking van breuksteen in onregelmatig verband in de noordelijke en zuidelijke transeptgevels en sporadisch verwerking van Ledesteen in het koor. Schip, koor en transepten onder leien zadeldaken, zijbeuken onder lessenaarsdak met steekkappen boven elk venster tere vervanging van het sinds de 17de eeuw groot doorlopend dak; kruisings- en traptorentjes onder achtzijdige tentdaken. Opmerkelijke, volledig gerestaureerde westgevel met hoge puntgevel geflankeerd door twee achtzijdige traptorens, kenmerkend voor de Scheldegotiek, met vier geledingen en schietgaten. Centraal spitsboogvormig portaal met rondstaven op zuiltjes. Nieuwe horizontale latei en makelaar versierd met zuiltjes. In het boogveld nis met stenen Onze-Lieve-Vrouwebeeld gebeeldhouwd door K. Verwilghen, van 1889. Monumentaal spitsboogvormig bovenvenster in rondstaaf op zuiltjes, onderwaterlijst, met tracering. Borstwering tussen de torens. Vierpas in verdiepte topoculus. Flankerende traptorentjes, geleed door omlopende waterlijsten en aflijnende kroonlijst; smalle verticale doorbrekingen. Vrij brede zijbeuken geleed door waterlijst en begrenzende steunberen met versnijding. Spitsboogvensters met tracering tussen omlopende waterlijsten. Noord- en zuidgevel van de zijbeuken met vijf gelijkaardige puntgevels gescheiden door steunberen; zuidelijke muur bij restauratie in Doornikse steen heropgebouwd. Noordzijde met deur in tweede travee; bekronende latei op consooltjes met vernieuwde hoofden. Spitsboogvormige bovenlichten met zuiltjes en krulkapiteel. Transept met in noord- en zuidgevel met sporen van vroegere Romaanse constructie in de vorm van onregelmatige breukstenen. Westelijke muur met gereconstrueerde sporen van een brede arcade van een vroeger Romaans koortje waarvan ook de funderingen van de halfronde apsis teruggevonden werden bij sloping van een berging achteraan. Iets lagere transeptarmen begrensd door puntgevels met spitsboogvenster met tracering. Achtzijdige kruisingstoren op vierkante Romaanse onderbouw; overgang van vierkant naar achthoek door middel van afgeschuinde driehoeken. Klokkenkamer met spitsboogvormige galmgaten, afgelijnd door omlopende waterlijsten, met zuiltjes met krulkapiteel, middenstijl en vierpastracering. Geprofileerde kroonlijst op kleine consooltjes. Tentdak met vier uurwerken. Slank oprijzend koor met eerste blinde travee en voorts hoge spitsboogvensters met tracering, gescheiden door versneden steunberen, onder aflijnende waterlijsten. Nieuwe sacristie van 1905 tussen koor en zuidelijk transept, weekkapel en stookplaats tussen koor en noordelijk transept. Interieur: basilicaal schip met tweeledige opstand (het triforium, typisch voor de Scheldegotiek werd hier niet meer aangewend): spitsboogvormige scheibogen met dubbele afschuining op ronde zuilen met achthoekige dekplaat en krulkapiteel, op achthoekige sokkel (vier van de acht zuilen bij restauratie vernieuwd). Zwikken met barokke consoles en beelden van de twaalf apostelen, van 1677. Bepleisterde en beschilderde tweede geleding met bovenlichten in imitatiestenen omlijsting. Overwelving met houten spitstongewelven, naar oude sporen bij de restauratie door August Van Assche teruggeplaatst ter vervanging van het 18de-eeuwse stenen gewelf. Haast even brede zijbeuken met vernieuwde zware houten gewelven met steekkappen naar de vensters. Kruising met schip, koor en transepten verbonden door zware spitsbogen op massieve ruitvormige steunen. Overkluizing met bakstenen gewelf met hardstenen kruisribben op kraagstenen met decoratieve beschildering. Lagere transeptarmen met kruisribgewelven. Koor met behouden polychrome beschilderingen van 1913 uitgevoerd door Léon Bressers: onder meer in eerste blinde travee met stambomen van Jesse en Adam. Zijaltaren met Bijbelse taferelen op doek (thans in restauratie). Muurschilderingen met medaillon en verheerlijking van de Heilige Maagd met musicerende engelen en tekstbanden, vernieuwd in 1926. Hoge spitsboogvensters met drie behouden neogotische glasramen van 1899 naar ontwerp van A. Verhaegen. Niet-figuratieve glasramen door Lionel Holvoet (1975). Kruisriboverwelving in de rechte travee en een gewelf met vier decoratief beschilderde ribben uitstralend van de gordelboog en sleutel in de vijfzijdige apsis (vernieuwd bij de restauratie in plaats van een barokgewelf) ondersteund door zuiltjes met beschilderde versierde kapitelen. Onderste geleding met tekstband en polychrome beschildering. Zuidoostelijke muur met gerestaureerde credensnis. Mobilair: Schilderijen: Aanbidding van de Herders, school van G. De Craeyer, uit de 17de eeuw. Beeldhouwwerk: Onze-Lieve-Vrouw met Kind van Duffel, van 1630, geschonken door Fl. de Merode, heer van Deinze in 1638; Twaalf Apostelenbeelden van 1677, uit monochroom beschilderd lindehout, op barokke sokkels in het schip, Heilige Rochus van Montpellier, gepolychromeerd hout, 18de eeuw, Heilige Anna-ten-Drieën, gepolychromeerd hout, 18de eeuw. Hoofdaltaar, stenen tafel met houten neogotisch retabel door R. Rooms, van 1912. Noordelijk zijaltaar van de Heilige Antonius en zuidelijk altaar van Heilige Rochus, met neogotisch retabel door R. Rooms, van 1912. Eikenhouten koorbanken in Lodewijk XVI-stijl, noordzijde van 1786, zuidzijde van 1765. Omlopende eikenhouten lambriseringen in Lodewijk XV-stijl, aangebracht tussen 1786 en 1791, onder meer uitgevoerd door P. Verschaffelt, gerestaureerd in 1912 door Hullebroeck, met ingewerkte biechtstoelen en doopkapel. Communiebank in Lodewijk XVI-stijl onder meer van Lagae, uit het vierde kwart van de 18de eeuw. Vernieuwde preekstoel, uit de 19de eeuw. Biechtstoelen in Lodewijk XV-stijl. Orgel van P. van Peteghem van 1740 in een orgelkast door P. Meyns. Rijkelijk versierd orgelmeubel, in de doksaalbalustrade ingebouwd, met bekronende harpspelende Koning David, saters en cherubskopjes. Ingrijpend omgebouwd door G. Delmotte in 1965. Kruisweg door Aloïs De Beule, 1925. Doopvont met stenen, laatgotische elementen (15de of 16de eeuw?) en koperen deksel met bekronende beeldengroep (18de eeuw); doopkapel afgesloten door 18de-eeuws gesculpteerd houten hek.
Auteur: Onroerend Erfgoed Vlaanderen
Monument

Huisekoutermolen
Zogenaamde "Huisekoutermolen". Houten staakmolen op open teerlingen ingeplant in een eeuwenoud molenlandschap op de heuvelkam tussen Leie en Schelde. Huidige molen afkomstig van Waregem, daar gekend als Hoogmolen, reeds vermeld sinds begin 16de eeuw, aangekocht in 1971 door molenspecialist P. Bauters. Heropgebouwd op de plaats van een stenen windmolen zogenaamde "snuifmolen", laatst gekend als Cnuddes molen en afgebrand in 1851. Volledige ontmanteling, overbrenging en restauratie door W. Mariman en opnieuw maalvaardig sinds 1975. Centrum van molenaarscursus sinds 1978. Molen zonder molendam op gewitte gemetste teerlingen met hoogteteerlingen in noord-zuid-as. Oorspronkelijke kapellenkap vervangen door mansardekap (eikenhouten schaliën) met windwijzer in vorm van paard met ruiter. Vrij smal molenkot bezet met natuurleien aan de windweeg en grenenhouten schuddebert aan andere zijden. Voorzijde met brede trap (30 treden) met klein balkon en luikapje links; kruiwerk met houten kruihaspel. Gevlucht met eikenhouten pestelroeden. Eikenhouten, zeer oude askop en gietijzeren askop, vermoedelijk van West-Vlaams fabricaat. Twee maalgangen: een voor- en achtermolen met twee koppels natuurstenen afkomstig van Dupéty (La-Fertté-sous-Jouarre); vernieuwde steenkisten. Klauwijzer van voormolen met jaartal 1758, van achtermolen tweemaal jaartal 1633 en smidsinitialen SP, teruggevonden op andere molens onder meer in Mere, Ramskapelle en Tielt.
Auteur: Onroerend Erfgoed Vlaanderen
Windmolen

Auteur: jim
POI

POI

577 rit deinze